در نشستی با حضور حسین افشین، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور، و آیتالله علی اکبر رشاد، رئیس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، بر ضرورت گسترش تعاملات علمی و ورود فناوری به لایههای مختلف جامعه تاکید شد.
نکات کلیدی مطرح شده :
- ضرورت رسوخ فناوری به زندگی عمومی: افشین با بیان اینکه فناوری در ایران بیشتر در سطح نخبگان باقی مانده است، تاکید کرد که رشد واقعی و پایدار کشور بدون ورود فناوری به زندگی روزمره مردم حاصل نخواهد شد. او این موضوع را تفاوتی مهم با بسیاری از کشورهای پیشرو دانست.
- تمرکز بر پروژههای اولویتدار: به جای پرداختن به پروژههای بزرگ و پراکنده، پیشنهاد شد چند موضوع مشخص و اولویتدار که نیاز کشور است و امکان دستیابی به نتایج ملموس در آنها وجود دارد، انتخاب شوند.
- رصد فناوری با هوش مصنوعی: یکی از موضوعات پیشنهادی، ایجاد یک نظام هوشمند برای «رصد علم و فناوری» با اتکا به هوش مصنوعی بود. این امر نیازمند جمعآوری و سازماندهی دقیق دادههای داخلی و خارجی است، چرا که مشکل اصلی در حال حاضر، کمبود دادههای منسجم است، نه زبانهای برنامهنویسی.
- تبدیل مالکیت فکری به ثروت ملی: بر لزوم بازنگری در قوانین مربوط به مالکیت فکری تاکید شد. هدف باید تبدیل این حوزه از مسیری صرفاً برای کسب امتیازات پژوهشی یا خرید و فروش امتیاز، به سمت ایجاد ثروت و ارزش اقتصادی برای کشور باشد. این موضوع به دلیل تاثیرات بیننسلی، از اهمیت ویژهای برخوردار است.
- فناوری در خدمت سلامت معنوی: اشاره شد که سلامت تنها به جنبه جسمی محدود نمیشود و ابعاد روحی و معنوی نیز اهمیت بالایی دارند. فناوریهای نوین میتوانند در این حوزه، اقدامات موثری انجام دهند و ظرفیت بالایی برای پژوهش و کار دارند.
- تحول در دیپلماسی علمی و فناورانه: با توجه به تحولات جهانی پس از جنگ، نیاز به تقویت و تحول در روابط بینالمللی کشور در حوزه علم و فناوری احساس میشود. وی به مفهوم «فقر فناوری» اشاره کرد که شکافی خطرناکتر از شکاف اقتصادی است و راهکار آن، ارزانسازی فناوری و توسعه همکاریهای مشترک است.
