هستههایی با ایدههای نوآورانه برای صحنه حکمرانی و سیاستگذاری کشور که قابلیت سرمایهگذاری پایدار توسط مرکز را میبابند. این هستهها فارغ از آنکه خود به صورت دائم در حال خلق نوآوری در قالب گزارشهای راهبردی و سیاستی حل مسئله میباشند
1.پذیرش
2.ارزیابی و انتخاب
3.شتابدهی
4.پسا شتابدهی
مرکز رشد معمولاً روی استارتاپهایی سرمایهگذاری میکند که:
• نوآورانه و دارای ایده قابل توسعه باشند
• قابلیت رشد و مقیاسپذیری داشته باشند
• تیم توانمند و متعهد داشته باشند
• دارای مدل کسبوکار مشخص یا پتانسیل رسیدن به آن باشند .
بهطور کلی تمرکز روی استارتاپهای نوآور و دانشبنیان یا دارای مزیت رقابتی است.
معمولاً مراکز رشد در مراحل اولیه سرمایهگذاری میکنند: از مرحله ایده ، تا نمونه اولیه ، و گاهی مراحل اولیه ورود به بازار .
فرآیند بهطور معمول شامل این مراحل است:
1. ارسال درخواست یا ثبتنام
2. بررسی اولیه و غربالگری
3. ارائه یا جلسه ارزیابی
4. بررسی فنی، تیم و بازار
5. مذاکره و توافق
6. عقد قرارداد و شروع سرمایهگذاری
در بسیاری از مدلها، ارزیابی ابتدا انجام شده و سپس سرمایهگذار تصمیم نهایی را میگیرد.
معمولاً دخالت مستقیم در مدیریت روزانه ندارد اما منتورینگ، مشاوره و نظارت استراتژیک انجام میدهد در تصمیمهای کلان (مثل جذب سرمایه، تغییر مسیر، خروج) ممکن است نقش داشته باشد در مدلهای رایج، سرمایهگذار بیشتر نقش حامی و راهنما دارد تا مدیر اجرایی.
معمولاً الزام قطعی نیست اما در مراحل نهایی سرمایهگذاری باید شرکت ثبت شود (مثلاً سهامی خاص) ، گاهی تیمها ابتدا پذیرش میشوند و بعد از توافق، شرکت ثبت میکنند .
